The Abdullah Badawi government, for some reasons, has been most caring and generous with Air Asia.
The patronage and molly-coddling it receives seems to make the budget airline appears to be the “most favoured son or company.” What it asks for, it gets. It can do no wrong. The budget airline can even avoid forwarding airport tax it has collected on behalf of the authority and get away with it. For lesser folks and companies, when taxes are owed, the offence is liable for a hefty fine and maybe even a jail term.
But not Air Asia. It’s like the spoilt brat who can do no wrong and get anything it wishes.
For instance, the existing LCCT, originally costing about RM90 million, was built for Air Asia with lightning speed and completed in a matter of months. Last year, the Badawi government spent another RM124 million to extend it — bringing the total cost of the LCCT to around RM214 million. Now, the CEO of Air Asia, Datuk Tony Fernandes, wants another LCCT at Labu and this Badawi government is flip-flopping from yes, no and now ‘under discussion.’
So it does appear that, at all material times, the Badawi government is a considerate government and that’s why it has also allowed Air Asia to owe airport tax to the tune of RM140 million since 2002. How caring and generous indeed! I believe the Badawi government must have also helped other public listed companies in a similar way. But how about also helping the ordinary rakyat to appear to be a fair and good government to all?
Should the Badawi government, in all fairness, also extends its caring and generous attitude to the ordinary rakyat by allowing each and every rakyat to owe income tax and whatever other taxes, much like what Air Asia is doing?
– Terjemahan oleh Lee Wee Tak – Ucapan ribuan terima kasih dari Wee Choo Keong –
Soalan Mingguan WR Anda ke-46
Pentadbiran Abdullah Badawi, dengan sebab-sebab tertentu, amat murah hati terhadap Air Asia.
Perlindungan nan diterimanya menjadikan syarikat penerbangan murah kelihatan sebagai “anak / syarikat tersayang”. Apa yang dia pinta, dia dapat. Ia tidak boleh bersalah. Ia pun boleh minta suupaya tidak perlu menyerahkan cukai lapangan terbang yang dikutip buat pihak pihak berkuasa dan dapat meloloskan diri daripada sebarang tindakan. Bagi pihak dan syarikat yang tidak mempunyai kedudukan nan kurang secara perbandingan, kesalahan seumpama ini mendatangkan denda berat ataupun terjerumus dalam penjara.
Tetapi Air Asia tidak tertakluk kepada semua ini. Ia semacam anak manja yang tidak mungkin bersalah dan boleh mendapatkan apa yang diingininya.
Contohnya, bagi LCCT yang sedia ada, yang menelan belanja RM90 juta, telah dibina untuk Air Asia dengan pantas dan disiap dalam beberapa bulan. Pada tahun lalu, pentadbiran Badawi telah membelanjakan RM124 juta lagi bagi membesarkannya dan menjadikan jumlah belanja sebanyak RM124 juta. Kini, Ketua Pegawai Eksekutif Air Asia, Datuk Tony Fernandes, membuat permintaan supaya satu lagi LCCT dibina Labu dan pentadbiran Badawi ini bertukar-tukar pendirian daripada bersetuju, menolak dan kini “masih dibincang”.’
Nampaknya pada waktu-waktu penting, pentadbiran Badawi merupakan pentadbiran yang bertimbang rasa dan sebab itulah ia membenarkan Air Asia berhutang cukai lapangan terbang sebanyak RM140 juta semenjak 2002. Amat murah hati dan bertimbang rasa! Saya percaya penttadbiran Badawi juga pernah menolong syarikat tersenarai lain dengan pendekatan yang sama. Tetapi bagaimana pula dengan menolong rakyat jelata pada amnya supaya membolehkan pentadbiran ini kelihatan saksama untuk semua?
Patutkah pentadbiran Badawi memperluaskan sikap penuh bertimbang rasa dan murah hati membenarkan semua rakyat jelata berhutang cukai pendapatan dan lain-lain cukai seperti Air Asia?
